T.C.
YARGITAY
2. HUKUK DAİRESİ

Esas No       : 2025/1397
Karar No      : 2025/8448

T Ü R K  M İ L L E T İ  A D I N A

Y A R G I T A Y   İ L  M I

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ                       : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi
SAYISI                                 : 2022/2720 E., 2024/2819 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın vekili tarafından öncelikle zina nedenine dayalı boşanma talebinin kabulü gerektiği, takdir edilen yoksulluk nafakası ile maddî ve manevî tazminat miktarları yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı kadın tarafından zina olmadığı takdirde evlilik birliğinin sarsılmasına dayalı olarak açılan boşanma davasında, kadının zinaya dayalı davasının ispatlanamadığından bahisle reddine, evlilik birliğinin sarsılmasına dayalı dava yönünden ise erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir. Verilen karar taraflarca istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde tarafların istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir. Hüküm yukarıda gösterildiği gibi temyiz edilmiştir.

Zinanın varlığı için, eşlerden birinin karşı cinsten başka bir kişiyle cinsel ilişkide bulunması ya da böyle bir ilişkinin yaşandığına kesin gözüyle bakılmasını gerektiren bir durumun ortaya çıkması ve bunun da ispatlanmış olması gerekir. Her ne kadar Mahkemece, dosyada mevcut delillerin bu iddiayı kanıtlamaya yeterli olmadığı kanaatine varılarak, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 161 inci maddesi uyarınca açılan zina sebebine dayalı boşanma davasını reddedilmişse de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, Mersin 6. Aile Mahkemesi’nin 2020/2.8 Esas, 2021/3.1 Karar sayılı ilamından anlaşıldığı üzere, taraflar arasındaki eldeki davadan önce erkek tarafından açılan bir boşanma davası reddedilmiş ve bu karar 01.06.2021 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı kadın dava dilekçesinde söz konusu dosyaya delil olarak dayanmıştır. Eldeki dava dosyası ile önceki dava dosyasında dinlenen tanık beyanlarından, erkeğin evlilik birliği içinde başka bir kadınla birlikte yaşadığı sabittir. Bu nedenle, kadının zina hukuki sebebine dayalı asli talebinin kabulü gerekirken hatalı değerlendirme ile zinaya dayalı boşanma talebinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının zina hukuki sebebine dayalı davanın reddi yönlerinden ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının zina hukuki sebebine dayalı davanın reddi yönlerinden kadın yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre tüm yönlerden yeniden hüküm kurulması gerekli hale geldiğinden davacı kadın vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Temyiz peşin harcının istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.10.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Başkan                  Üye                  Üye                  Üye                    Üye
M. Kasım Çetin      Çetin Durak      Sevil Kartal      Hatıran Alper      Necmi Apaydın

İÇTİHAT YORUMU : Aynı cins ile cinsel ilişkiye giren eşin, bu eylemini zina olarak sayan İzmir 16. Aile Mahkemesi’nin 17.12.2025, 2014/495 E. - 2015/844 K. sayılı Kararı, Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 17.01.2017, 2016/6730 E. - 2017/565 K. sayılı ilâmı ile ONANMIŞTI.

Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 08 Ekim 2025 tarihli kararından yola çıkılacak olursa, aynı cins ile cinsel ilişkiye giren eşin artık bu eyleminin zina olarak sayılmayacağı sonucu ortaya çıkacaktır.