T.C.
YARGITAY
3. HUKUK DAİRESİ

Esas No       : 2025/2042
Karar No      : 2025/3594

T Ü R K  M İ L L E T İ  A D I N A

Y A R G I T A Y   İ L  M I

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ                       : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi
TARİHİ                                 : 24.02.2025
SAYISI                                 : 2025/234 E., 2025/496 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

 I. DAVA

Davacı vekili asıl davada; 1982 doğumlu müvekkilinin 16.11.2012 tarihinde Şırnak Sanayi Sitesi girişi soğuk hava deposu inşaatında çalışırken elindeki boya fırçasının çalıştığı soğuk hava deposunun önünden geçen yüksek gerilim hattından elektrik çekmesi ile yaralandığını, meydana gelen kazada davalı tarafın kusurlu olduğunu, meskun mahalde yüksek gerilim hatlarını yönetmeliklerde belirtilen güvenlik mesafelerini nazara almadan tesis ettiğini, bu nedenle müvekkilin tellere hiçbir teması olmadan dahi elektriğe kapıldığını, meydana gelen kazadan dolayı müvekkilin el ve ayaklarında, vücudunun değişik yerlerinde çok ciddi yanıklar meydana geldiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 10.000,00 TL maddi ve 120.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, birleşen davada; fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak, bilirkişilerce hesaplanan bakiye 4.481.274,66 TL tazminat ile 3.814.196,50 TL bakıcı giderinin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.            

 II. CEVAP

Davalı vekili; inşaat sahibi veya firmanın mevzuata aykırı olarak inşaatı yüksek gerilim hattının altına yaptığını, yüksek gerilim direk ve hatlarının geçtiği yerlerin müvekkili şirket adına sürekli şekilde irtifak alanları olduğunu, inşaat sahibinin bu hususu gözetmeden binayı haksız olarak yüksek gerilim hattının yakınına yaptığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin 22.02.2018 tarihli kararıyla; davalının herhangi bir kusurunun bulunmadığı, yapı sahibinin yapıyı ilgili yönetmelik hükümlerine aykırı bir şekilde yaptığı ve işverenin iş güvenliğine ilişkin önlemleri almadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 19.12.2018 tarihli kararıyla; Belediye Başkanlığından binanın yapımına başlama tarihinin, davalı şirketten ise elektrik iletim hattının kurulma-yapım tarihinin sorulup tarafların da bu hususa ilişkin beyanları alınarak elektrik iletim hattı ve binanın hangisinin önce yapıldığının tespit edilmesi, sonrasında 2 elektrik, 1 iş güvenliği bilirkişisi refakatinde mahallinde keşif yapılarak, bina ile enerji iletim hattı arasındaki mesafenin tespit edilmesi, davalının elektrik iletim hattına mevzuata aykırı şekilde yakın mesafede bina yapılmasına engel olma yükümlülüğü olup olmadığı hususu da değerlendirilerek tarafların kusurlu olup olmadığının tespit edilmesi, davalının kusurlu olduğunun tespit edilmesi halinde davacının maluliyeti yönünden uzman bir heyetten maluliyet raporu alınıp, belirlenecek kusur ve maluliyet raporuna göre hesap bilirkişisinden rapor veya ek rapor alınması gerektiği gerekçesiyle, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2. Şırnak Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 11.01.2022 tarihli kararıyla; bilirkişi raporları doğrultusunda davalı şirket yönünden davanın kısmen kabulü ile, meslekte kazanma gücü kaybına ilişkin olarak 885.460,35 TL maddi tazminatın, 1.109.692,61 TL bakıcı giderinden takdiren %40 hakkaniyet indirimi uygulanmak suretiyle hesaplanan 665.815,57 TL'nin ve 90.000,00 TL manevi tazminatın iş kazası tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, dahili dava yoluyla husumet yöneltilemeyeceğinden ihbar olunan TEİAŞ Bölge Müdürlüğü'ne yönelik dahili dava talebinin reddine karar verilmiş, kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 24.10.2022 tarihli kararıyla; eldeki davanın haksız fiilden kaynaklı maddi ve manevi tazminat davası olduğu, iş kazası olmadığı, davaya İş Mahkemesi sıfatıyla bakılmaması gerektiği ve bu bağlamda haksız fiilden kaynaklı olaya ilişkin kusur tespiti yönünden kaldırma kararından sonra rapor düzenleyen bilirkişi heyetinden olayın haksız fiilden kaynaklı olması nazara alınarak kusur durumuna yönelik rapor alınması, akabinde kusur durumuna göre PMF 1931 yaşam tablosu uygulanarak, hesap bilirkişisinden ek rapor alınmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerektiğinden bahisle; taraf vekillerinin istinaf talebinin kabulüne, kararın kaldırılmasına, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, asıl davada 885.460,35 TL iş göremezlik tazminatının, 1.109.692,61 TL bakıcı giderinin ve 90.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacının tedavi gideri talebinin reddine, birleşen davada 2.874.786,24 iş göremezlik tazminatının ve 3.794.663,36 TL bakıcı giderinin haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.             

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; kusur oranını kabul etmediklerini, olayda kusurunun bulunmadığını, TRH 2010 yaşam tablosunun uygulanması gerektiğini, manevi tazminat miktarının düşük takdir edildiğini, hakkaniyet indiriminin fahiş belirlendiğini ileri sürerek, kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili; olayın müvekkile ait hatlardan veya tesislerden kaynaklandığına dair hiçbir delil ve emarenin bulunmadığını, müvekkile ait tüm trafo ve hatların bakımını yaptığını, tüm uyarı levhalarını koyduğunu, üzerine düşen tüm önlemleri aldığını, dava konusu özel nakil hattı olup Şırnak İl Sağlık Müdürlüğüne ait olduğunu, Sağlık İl Müdürlüğünün elektrik havai hattının müvekkili şirketin havai hattına bağlantı noktasından sonraki havai hattın bakım onarım yükümlülüğünden sorumlu olduğunu, özel hatların bakımlarının sorumluluğunun özel müşteriye ait olduğunu, mülkiyeti özel kişiye ait olan hat ve kök binasına müdahalenin müvekkili şirketten beklenmesinin yerinde olmadığını, bilirkişi raporları arasında çelişkinin giderilmesi gerektiğini, bina ve eklentilerinin kaçak olup olmadığının, yapılış tarihinin araştırılması gerektiğini, illiyet bağının kesildiği savunmasının irdelenmediğini, kusurlarının bulunmadığını, manevi tazminatın yüksek olduğunu savunarak, kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, elektrik çarpması nedeniyle uğranılan zararın istemine ilişkindir.

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, kusura ilişkin bilirkişi raporunun denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olmasına göre; davacı vekilinin sair, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2. Dairemizce, Hukuk Genel Kurulu ve tazminat davalarına bakan diğer Yargıtay Daireleri arasında içtihat birliğine sebebiyet verilmesi için 27.05.2022 tarihinde alınan kararla içtihat değişikliğine gidilerek, zarar görenin ya da desteğin ve hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesinde 1931 tarihli PMF (Population Mesculine et Fèminine) tablosunun kullanımından vazgeçilerek, TRH-2010 (Ulusal Mortalite Tablosu) adlı yaşam tablosunun kullanımına geçilmesine karar verilmiştir.

Hal böyle olunca İlk Derece Mahkemesince; TRH 2010 Yaşam Tablosu esas alınmak suretiyle, davacının bakiye muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi ve buna göre tazminat hesabı yapılması gerekirken, 1931 tarihli "PMF" cetveline göre bakiye ömür süresinin tespiti ile yapılan hesaplama esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Davacı vekilinin sair, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE,   

2. Davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371 maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden asıl ve birleşen davada davalıya yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

 26.06.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Başkan              Üye                      Üye                             Üye                       Üye 
Battal Yılmaz      Halil Özdemir      Adviye Füsun Ayaz      Dr. Adem Aslan     İsmail Ulukul