Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 25 Mart 2026 tarihli kararına göre istihkak iddiasında bulunma gibi yetkiler ancak bir avukat tarafından yerine getirilebilir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 04 Mart 2026 tarihli kararına göre işveren tarafından işçi aleyhine açılan davalar, HMK 103 hükmü kapsamında adlî tatilde görülebilecek davalardan değildir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 07 Mayıs 2026 tarihli kararına göre gerçek kişi kiraya veren tarafından ortağı olduğu şirket, aile şirketi bile olsa ihtiyacı için tahliye istenemez.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 02 Temmuz 2026 tarihli kararına göre bölge adliye mahkemesi tarafından yeniden hüküm verildiği durumlarda, istinaf kanun yoluna başvurmayan taraf lehine hükmedilecek vekalet ücretinde BAM karar tarihindeki AAÜT esas alınmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 30 Haziran 2026 tarihli kararına göre sözlü yargılama aşamasına geçilmesinden sonra verilen ıslah dilekçesi, hükmün bozulması ve ileride böyle bir talebin varlığı durumunda, ıslahın bir kez yapılması kuralına tabi olmayacaktır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 06 Nisan 2026 tarihli kararına göre taraflar ve vekillerince imzalanan uzlaşma tutanağına rağmen henüz boşanma davası sonuçlanmadığından, ön koşulu oluşmayan tasfiye davası için davalıdan maktu vekalet ücreti talep edilebilir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 03 Mart 2025 tarihli kararına göre bina duvarının delinerek kablo geçirilmesi ile elektrikli aracın şarj edilmesi ortak alana müdahale niteliğinde olup talep hâlinde mahkemece müdahalenin önlenmesine karar verilmesi gerekir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 02 Temmuz 2026 tarihli kararına göre AYM nezdinde verilen hak ihlâli kararı nedeniyle yargılama yenilenip önceki kararlar hükümsüz kaldığından hak ihlâli kararı öncesi ıslah yapılsa bile yenilenen yargılamada ıslah yapılabilir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 06 Nisan 2026 tarihli kararına göre alternatif uyuşmazlık çözüm usûlü olarak önce Arabuluculuk başvurusunda bulunulup anlaşma gerçekleşmediğinde sonrasında Tahkim yargılaması yöntemine gidilmesi mümkündür.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 08 Haziran 2026 tarihli kararına göre tüketici işlemlerinden doğan, parasal sınırın altında kalan para alacağı için tüketici hakem heyetine başvurulup aynı zamanda ilâmsız takip de yapılabilir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 03 Mart 2026 tarihli kararına göre yenilenen sözleşmede belirlenen kira bedelinin emsal ve rayiçlere uygun değilse yenilenen sözleşmede 5 yıl geçmemiş olsa bile ilk sözleşmenin başlangıcına göre kira bedeli belirlenmelidir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 13 Ekim 2025 tarihli kararına göre mahkumiyet hükmü istinaf edilseydi içtihatlar gereği mahkumiyet kararının bozulacağının açık olmasından ve ayrıca AYM başvuru hakkından mahrum kalındığından CMK müdafii tazminatla sorumludur.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 01 Haziran 2026 tarihli kararına göre taraflar arasında yapılacak sözleşmeyle BSMV tüketiciye yansıtılabileceği gibi buna ilişkin düzenlemelerin haksız şart niteliği bulunmamaktadır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 09 Haziran 2026 tarihli kararına göre hükmü veren bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasından sonra ıslah yapılabilir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 05 Mayıs 2026 tarihli kararına göre davalının temyiz kanun yoluna başvurmamış ve kararda fer'i müdahiller hakkında bir hüküm kurulmamış olması nedeniyle fer'i müdahillerin tek başına temyiz hakkı bulunmamaktadır.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 20 Ocak 2026 tarihli kararına göre alacaklının icra müdürlüğüne başvurusunda, borçlunun vefat etmiş murisine ait taşınmaz açıkça somutlaştırıldığından bu başvuru, kişisel verilerin korunması kanunu kapsamında kalmamaktadır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01 Temmuz 2026 tarihli kararına göre SMK ile haksız rekabet hükümlerinin kümülatif olarak uygulanması, mevcut yasal çerçeve içerisinde mümkün bulunmamaktadır.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin 11 Mayıs 2026 tarihli kararına göre UYAP algoritmasının davayı hangi daireye atayacağı ile adaletin belirlendiği gerekçesine dayanan uyuşmazlığın giderilmesi başvurusu, bu yönde daha önce karar verildiğinden reddedilmiştir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10 Haziran 2026 tarihli kararına göre boşanma ile sonuçlanan ve kesinleşen bir karar olmadan tasfiye davasından feragat edilmesi hukuken bir sonuç doğurmaz.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 13 Mayıs 2026 tarihli kararına göre alacaklının mirasçılık belgesi istemine ilişkin talebinde hukukî yararını ispatlamak üzere yetki belgesi sunması gerekmektedir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10 Haziran 2026 tarihli kararına göre paftasında yol olarak gözükmeyen fiili yola bağlantının sağlanması kesintisizlik ilkesine aykırılık teşkil eder.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 15 Haziran 2026 tarihli kararına göre TBK 319/2 hükmü uyarınca kiralananın gösterilmesine izin verilmesi istemiyle açılan davalarda, zorunlu arabuluculuğa başvurulması dava şartıdır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20 Mayıs 2026 tarihli kararına göre yapılan temlik işlemi, davacının alacağını tahsiline engel olmadığı gibi alacağın mahsubu sonrasında büyük kısmı borçluya iade edilmiş olması nedeniyle iptale tabi tasarruf ortadan kalmıştır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20 Mayıs 2026 tarihli kararına göre BAM tarafından verilen hâkimin reddi talebinin geri çevrilmesine yani reddine ilişkin ara karar hakkındaki temyiz incelemesi, direnme durumunda hukuk genel kurulunca yapılması gerekir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 15 Haziran 2026 tarihli kararına göre ihtiyaç nedeniyle tahliye davalarında, zorunlu arabuluculuk başvurusu, dava açma süresi içerisinde sonuçlanır ise zorunlu arabuluculuk başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilmelidir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 13 Mayıs 2026 tarihli kararına göre satış talebi reddedilmiş olmasına rağmen bu işlemin iptali için şikâyet yoluna gidilmediğinden bahisle geçerli bir satış talebinin bulunmadığından söz edilemez.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 15 Haziran 2026 tarihli kararına göre kira bedelinin tespiti davası, kira bedelinin tespiti istenen dönemden önce açılır ve kiracı yeni dönem başlamadan kiralananı tahliye ederse kiracı yargılama giderlerinden sorumlu tutulamaz.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29 Nisan 2026 tarihli kararına göre tedbir kararı verilmedikçe haczedilmezlik şikâyetine başvurulması satış isteme süresini kendiliğinden durdurmayacağından haczedilmezlik şikâyeti alacaklının satış talebine engel değildir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 30 Mart 2026 tarihli kararına göre TBK 138 hükmü düzenlemesindeki diğer sebeplerin ve şartların oluşması hâlinde sözleşmede belirlenen kira artış oranı, uyarlama davası konusu olabilir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18 Şubat 2026 tarihli kararına göre eldeki dava ile kesin hükme dayanak teşkil eden davanın dayandığı hukukî sebepler farklı olduğundan kesin hükmün varlığından söz edilemez.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 21 Ekim 2025 tarihli kararına göre ihalenin feshi davasının işin esasına girildikten sonra reddi hâlinde, her davacı için, ayrı ayrı değil ihale bedeli üzerinden tek bir para cezasına hükmedilmesi gerekmektedir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10 Haziran 2026 tarihli kararına göre kesinleşen mahkeme kararıyla hükümden düşen bir mirasçılık belgesinin yeniden dava konusu yapılarak ikinci kez iptaline karar verilmesi hukuken mümkün değildir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 25 Eylül 2025 tarihli kararına göre gelir paylaşımlı inşaat sözleşmesinin ortaklarından biri, sözleşme nedeniyle kendisine düşen hisseyi tek başına dava açmak suretiyle istemesinde aktif dava ehliyeti bulunmamaktadır.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 01 Ekim 2025 tarihli kararına göre senette iki lehtar bulunduğunda alacaklı olan lehtarların her birinin senet bedelinin ancak yarısını isteyebileceği açıktır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29 Nisan 2026 tarihli kararına göre künyesi belirtilmeden Avrupa Topluluğu Adalet Divanı kararlarında geçtiği belirtilerek ortalama alıcılar aptal ya da budala da değildir ifadeleri, HGK tarafından değerlendirmeye alınmamıştır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 10 Eylül 2025 tarihli kararına göre davacının taşıma için arkadaşına ücret ödemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilmelidir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 17 Kasım 2025 tarihli kararına göre ayrı yatma hususunun tarafların ortak kararı olduğundan bu hususun eşe kusur olarak yüklenmesi mümkün değildir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 11 Şubat 2026 tarihli kararına göre düzeltmenin paraflı olmaması veya imzanın keşideciye ait olmadığının anlaşılması hâlinde düzeltme yok hükmünde olup senedin düzeltme öncesi durumuna göre değerlendirme yapılması gerekir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 11 Eylül 2025 tarihli kararına göre binanın ortak yerleriyle sınırlı olarak kişilerin can ve mal güvenlikleriyle sağlıklarını tehlikeye atan eksik ve ayıplı işlerle ilgili davalarda yöneticinin dava açma ehliyeti bulunmaktadır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 03 Kasım 2025 tarihli kararına göre 16 yıl birlikte yaşadıktan sonra boşanma davası açılması üzerine evlenme defterini onun yerine bir başka şahsın imzaladığı yönündeki beyan açıkça hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28 Ocak 2026 tarihli kararına göre eldeki davada icra takibi kefaletnameye dayandırıldığından davacının borçlu olmadığının tespiti davası açmasında hukukî yararının bulunduğu kabul edilmelidir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 17 Şubat 2026 tarihli kararına göre borçlunun haczi kabil malı bulunmadığının haciz tutanağında açıkça yazılı olması gerekir aksi hâlde tutanak aciz belgesi niteliği taşımaz.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29 Nisan 2026 tarihli kararına göre dava hakkının hak düşürücü süre ile sınırlandırıldığı bir konuda, mahkemeye güvenerek hareket eden tarafa sorumluluk yüklenmesi sonucuna gidilmemelidir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29 Nisan 2026 tarihli kararına göre mahkemece tarafların iddia ve savunmalarına ilişkin beyanları alınmadan uyuşmazlık tespit edildiğinden usûle uygun şekilde gerçekleştirilen bir ön inceleme duruşması bulunmamaktadır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29 Nisan 2026 tarihli kararına göre taşınmazın aynına ilişkin bir uyuşmazlık içermediğinden vasiyetnamenin iptali davaları için nispi harç uygulanmaz sadece maktu harç alınır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 21 Ocak 2026 tarihli kararına göre davanın reddinde sadece tamamlama harcının iadesine karar verilmesi ve ıslah harcının iadesine karar verilmemesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 16 Şubat 2026 tarihli kararına göre TBK 19 hükmüne göre muvazaa nedeniyle açılan iptal davalarında hak düşürücü zamanaşımı süresi uygulanmaz, davacının icra takibine geçmesine ve aciz belgesi almasına gerek yoktur.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 15 Nisan 2026 tarihli kararına göre takip dosyasının yenilenmesi talebi, takibin devamını sağlamaya yönelik icra işlemi olmadığından zamanaşımı süresini kesmez.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 20 Ocak 2026 tarihli kararına göre sigorta sözleşmeleri, genel işlem koşulu içeren sözleşmelerden olması sebebiyle bu sözleşmelerin açık ve anlaşılır olmaması durumunda sözleşmeyi hazırlayan aleyhine yorumlanmalıdır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 19 Şubat 2026 tarihli kararına göre borçlu adına ödeme yapan davacı sigorta, hükmün kesinleşmesine kadar yapılan icra giderleri ve avukatlık ücreti ile sonraki süreye ilişkin faizi dahi davalıdan isteyebilir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 28 Ocak 2026 tarihli kararına göre işçinin uzun süre sessiz kalarak işverenin işlemine uygun davrandıktan sonra şekil eksikliğini ileri sürmesi dürüstlük kuralına ve hakkın kötüye kullanılması yasağına aykırılık oluşturur.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 05 Şubat 2026 tarihli kararına göre tarafların boşanmadaki kusur dereceleri, evlilik süresi, ekonomik ve sosyal durumlar gibi durumlar ile hakkaniyet kuralları nazara alınarak uygun bir miktarda katılma alacağı azaltılmalıdır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10 Aralık 2025 tarihli kararına göre kredi sözleşmelerinden doğan hak yükümlülüklerinin belirlenmesi için yapılacak yorum sırasında, aradaki bağlantı sebebiyle her üç kredi sözleşmesi bir bütün olarak değerlendirilmelidir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 15 Haziran 2026 tarihli kararına göre TMK 1010/1 gereği tesis edilen davalıdır şerhi, HMK 389 ve devamı hükümleri gereği teminat amaçlı ihtiyatî tedbir niteliğinde olup HMK 341/1-b anlamında istinaf yoluna tabi bulunmaktadır.
Yargıtay Birinci Başkanlığı 18 Haziran 2026 tarihli Bilgi Edinme başvurusunu, 10 Temmuz 2026 tarihinde verdiği cevap ile başvurucuların kimlik bilgilerinin belirtilmesinin yargı yetkisini kullanan heyetin başkanının takdirinde olduğunu belirtmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 13 Ocak 2026 tarihli kararına göre tasarrufun iptali davası hükmünde, kararda infazda tereddüt yaratacak şekilde, yalnızca tasarrufun iptaline ve cebri icra yetkisi verilmesine şeklinde karar verilmesi doğru olmamıştır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24 Haziran 2026 tarihli kararına göre kâr mahrumiyeti zararı açısından bilirkişi marifetiyle zarar belirlendikten sonra bakiye tüm zarar için ikinci kez ek dava açmak, dava hakkının kötüye kullanılması niteliği taşımaz.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi’nin 22 Haziran 2026 tarihli kararına göre iki mahkemece verilen görevsizlik kararları, kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse yargı yerinin belirlemesi koşulları oluşacağından görevli veya yetkili mahkeme belirlenmelidir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 07 Ocak 2026 tarihli kararına göre yapılan ikinci cetvelin şikayete konu olması hâlinde ikinci şikayeti inceleyen icra mahkemesinin kesinleşen ilk icra mahkemesi kararını esas alarak şikayeti sonlandırması gerekir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 13 Mayıs 2026 tarihli kararına göre TMK 197 hükmü gereği annenin kendi adına açtığı bağımsız tedbir nafakası davasının kısmen kabulü ve çocuk adına açtığı bu davanın tümden reddi hâlinde davalı lehine vekalet ücreti verilemez.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi’nin 22 Haziran 2026 tarihli kararına göre evlilik dışı çocuğun genetik babası tarafından tanınmasına ilişkin davalarda görevli mahkeme, aile mahkemesidir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 12 Mayıs 2026 tarihli kararına göre tüketici mahkemesinin görev sınırının altında kalan belirsiz alacak ve kısmî dava açılırsa davacıya süre verilerek talep ettiği miktar açıklatılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17 Aralık 2025 tarihli kararına göre tasarımın yeni ve ayırt edici olduğu hususu, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektirmektedir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 15 Ocak 2026 tarihli kararına göre ilk dosyada istinaf edilmeksizin kesinleşen kısmî davadaki ilk kararın tespite ilişkin bölümü, ek davada kesin delil oluşturmaktadır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 03 Aralık 2025 tarihli kararına göre kredi veren kuruluş olan davalı Bankanın sona eren hayat sigortasının yenilenmesi için en azından muhatabına bildirim yapmak suretiyle kredi borçlusunu konuyla ilgili bilgilendirmesi gerekir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 15 Ekim 2025 tarihli kararına göre istihkak davasında, temyiz kesinlik sınırının tespiti bakımından istihkak iddiasına konu mahcuzların değeri esas alınmalıdır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 06 Mayıs 2026 tarihli kararına göre davacı vekilinin rapora sessiz kalarak ıslah dilekçesi sunması raporu kabul ettiği anlamına gelmeyeceğinden davalı lehine bu yönden usûlî kazanılmış hak oluştuğunun kabulü mümkün değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 11 Mayıs 2026 tarihli kararına göre kambiyo senedine dayalı icra takibinden sonra sahtecilik iddiasına dayalı olarak açılan menfi tespit davalarında, HMK 209/1 hükmü uyarınca takip ihtiyatî tedbir yoluyla durdurulabilir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 16 Eylül 2025 tarihli kararına göre sanığın isnat edilen eylemi gerçekleştirmediğinin kesin olarak tespiti olgusuna dayalı beraat kararı ile hukuk hâkimi bağlıdır.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 07 Mayıs 2026 tarihli kararına göre karşılıksız çıkan ve muhatap banka tarafından ödenmeyen çeke dayalı şirkete başvurmadan keşide tarihinde yetkisiz temsilciye karşı ihtiyatî haciz kararı verilemez.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 29 Eylül 2025 tarihli kararına göre hangi işlemler için ve ne miktar avans talep edildiği, delil avansının nereye yatırılacağı buna ilişkin ara kararda gösterilmemiş ise verilen kesin süre sonuç doğurmaz.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17 Aralık 2025 tarihli kararına göre kooperatif ortağının kendisine konut verilmemesi nedeniyle isteyebileceği tazminatın iflâs masasına kaydı mümkün alacaklardan olduğunun kabulü gerekir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 07 Ekim 2025 tarihli kararına göre munzam zararın tahsili istemine ilişkin talep maddî tazminat niteliğinde bulunduğundan davanın tümden reddi nedeniyle davalı lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmelidir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 25 Eylül 2025 tarihli kararına göre evlenmeden önce psikolojik tedavi gördüğünü eşinden gizleyen diğer eşin bu durumu evlendikten sonra da gizlemeye devam etmekle güven sarsıcı davranışta bulunduğunun kabulü gerekir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 03 Aralık 2025 tarihli kararına göre kurumun ödediği ilaçların hastanın hayatına yönelik asgari düzeyde tedaviyi karşılayıp karşılamadığı şayet karşılamıyorsa sürekli mi yoksa geçici bir fayda mı sağladığı araştırılmalıdır.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 07 Nisan 2026 tarihli kararına göre haciz mahallinde elektronik ortamda borçlu ismiyle evrak araştırması talep edilmişse İİK 96 ve 99 hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı araştırmayla netleşeceğinden araştırma yapılmalıdır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 13 Mayıs 2026 tarihli kararına göre satış avansının peşin yatırılması gerekirse de satış talebinde bulunan tarafça az da olsa satış avansının yatırılmış olması hâlinde usûlüne uygun satış talebinin bulunduğunun kabulü gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 20 Nisan 2026 tarihli kararına göre hakemin, davalı şirketin yönetim kurulu üyesinin dördüncü derece yansoy hısımı olması durumunda, HMK 417 hükmü çerçevesinde değerlendirme yapılmalıdır.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 08 Nisan 2026 tarihli kararına göre aynı bölge adliye mahkemesinin aynı dairesinin farklı yönlerdeki kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi mümkün değildir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 06 Mayıs 2026 tarihli kararına göre takipte yer alan ipotekli taşınmaz mâliki üçüncü kişinin, borçlunun taşınmazına ilişkin ihalenin feshi talebinde hukukî yararı bulunmakla birlikte teminat göstermesine gerek yoktur.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 02 Ekim 2025 tarihli kararına göre mülkiyet iddiasının bulunmadığı el atmanın önlenmesi davası yönünden dava değeri, ecrimisil miktarı üzerinden hesaplanamaz.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 12 Ocak 2026 tarihli kararına göre toplanan deliller, dosyada mevcut HTS kayıtları ve aksi ispat edilemeyen tanık beyanlarından erkeğin zina eyleminin kadın tarafından ispatlandığı anlaşılmıştır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 29 Nisan 2026 tarihli kararına göre bana düşen haklarımı hiçbir zaman dava etmeyeceğim söz veriyorum, ona hibe ediyorum şeklindeki beyan, mal rejiminin tasfiyesi davası açılmasına engel değildir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 22 Ocak 2026 tarihli kararına göre 7251 sayılı kanun değişikliğinden sonraki dönemde değişiklikten önce ıslah yoluna başvurulması durumunda bozma veya kaldırma kararından sonra ıslah yapılamaz.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 17 Eylül 2025 tarihli kararına göre mahkemece verilen iki haftalık sürenin, mahkemece tamamlanması istenilen işlemlerin yerine getirilmesi için mâkul bir süre olduğundan bahsedilemez.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 08 Mayıs 2025 tarihli kararına göre hukuk yargılamasında dava dilekçesinde yer almayan bir talep kısmen ıslah yoluyla davaya dâhil edilemez.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 22 Ekim 2025 tarihli kararına göre icranın geri bırakılması kararı olmadığından tehiri icra süreci başladı, yakında kararı gelecek gibi gerekçelerle mevcut paranın ödenmemesi yönündeki memur işlemi açıkça hukuka aykırıdır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 25 Şubat 2026 tarihli kararına göre aynı işverene dava açan kişiler davacı tanığı olarak dinlenmişse bu işçilerin tanıklıklarına kural olarak itibar edilmemeli ve beyanları diğer delillerle birlikte değerlendirilmelidir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 16 Eylül 2025 tarihli kararına göre davanın esasını etkileyecek yargılamanın iadesi davasının, HMK 165 hükmü gereği bekletici sorun yapılması gerekir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 28 Ekim 2025 tarihli kararına göre sadece düzenleyenin imzası bulunan ve kapatılma çizgisi çekilmemiş faturanın kapalı fatura olduğundan bahsedilemez.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 11 Şubat 2026 tarihli kararına göre ihalenin feshi şikâyetinde ödenmesi gereken nispi harç iki haftalık kesin süreye rağmen yatırılmazsa HMK 150 hükmü uygulanamaz ve şikâyetin usûlden reddine karar verilmelidir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 15 Eylül 2025 tarihli kararına göre hatır taşıması indiriminden sonra varsa müterafik kusur indirimi ve yapılmış ödemenin güncellemesi ile mahsup yapılmalıdır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 04 Mayıs 2026 tarihli kararına göre devre mülk sözleşmesinin geçersiz olması nedeniyle feshi ile ödenen bedelin denkleştirici adalet ilkesi gereğince iadesi talepli açılan davalarda tesisin kullanım bedelleri mahsup edilemez.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 18 Eylül 2025 tarihli kararına göre boşanma davası açısından sosyal medya fenomeni bir kişiye beğeni anlamında gönderilen emoji güven sarsıcı davranış olarak nitelendirilemez.