Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 08 Eylül 2025 tarihli kararına göre fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak kaydı talepli dava dilekçesinde açıkça HMK 107 hükmüne dayalı olarak belirsiz alacak davası açıldığı açıklanmadığı için kısmî dava açılmıştır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21 Ocak 2026 tarihli kararına göre taraflar etkin bir rol oynayıp çekişmeli vakıaları ispata elverişli nitelikteki ispat aracı olan delilleri ileri sürmezlerse hâkim, ileri sürülmüş vakıa ve delillere göre karar verecektir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 19 Kasım 2025 tarihli kararına göre davada taraf olarak yer almayan bir kişinin rücuen değil doğrudan hakkının etkilenme ihtimali varsa, davada taraf olarak yer alması gerekli olup davanın kendisine ihbarı ile yetinilemez.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin 04 Aralık 2025 tarihli kararına göre dava kesin hüküm nedeniyle usûlden reddedildiğine göre maktu vekalet ücretini geçmemek kaydıyla nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 08 Ekim 2025 tarihli kararına göre ödenen bedelin istirdatı isteminde kanun yolu kesinlik sınırı, dava dilekçesinde talep edilen ve harca esas bedel olarak gösterilen değer üzerinden belirlenmelidir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 11 Mart 2026 tarihli kararına göre tazminat davası, gerçeğe aykırı bilirkişi raporunun ilk derece mahkemesince hükme esas alındığı hâllerde, bu mahkemenin yargı çevresi içinde yer aldığı BAM hukuk dairesinde görülür.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 26 Şubat 2026 tarihli kararına göre belirsiz alacak davası açısından talep artırımının ardından ıslahla da talep artırılabilir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10 Aralık 2025 tarihli kararına göre sürekli iş göremezlik oranı değişmemiş ise de zararın kesin olarak öğrenildiği tarihte zamanaşımı başlayacaktır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 29 Eylül 2025 tarihli kararına göre daha önceki duruşmalarda tanığın dinleyici olarak duruşma salonunda bulunması tanıklıktan çekinmesini gerektirecek bir neden olamayacağı gibi tanıklık yapmasını da engellemez.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin 13 Ocak 2026 tarihli kararına göre kök muris adına hisse nedeniyle açılan muris muvazaası davası, muris adına hisse nedeniyle açılan muris muvazaası davası açısından kesin hüküm oluşturmaz.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 10 Nisan 2025 tarihli kararına göre bedel artırım dilekçesi verildikten sonra bakiye alacaktan feragat edilerek kanun yoluna başvuru yolu kapatılabilir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 19 Aralık 2025 tarihli kararına göre uyuşmazlığın tacir olan vakıf tüzel kişiliğinin ticari işletmesini ilgilendirmesi ve nispî ticarî dava niteliğinde olması nedeniyle uyuşmazlığı çözmek asliye ticaret mahkemesinin görevidir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 14 Ocak 2026 tarihli kararına göre BAM hukuk daireleri denetiminden geçmiş geçici hukukî koruma tedbiri kararları nihailik niteliğine sahip olmadığından bu kararlar için uyuşmazlığın giderilmesi kararı verilemez.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21 Ocak 2026 tarihli kararına göre görevli mahkemenin esasına kaydedilmesinden önce arabuluculuk başvurusunda bulunularak başvurunun sonuçlandırıldığı durumda, dava şartının yerine getirildiği kabul edilmelidir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 16 Şubat 2026 tarihli kararına göre TBK 352 hükmü uyarınca açılan tahliye davasından sonra kiralananı satın alan üçüncü kişi HMK 125 hükmü uyarınca davaya devam etmeyeceğini bildirirse dosya işlemden kaldırılmalıdır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 09 Şubat 2026 tarihli kararına göre taleple bağlılık ilkesi gereği davacı tarafın açık bir şekilde ihtiyatî tedbir veya ihtiyatî haciz talep etmesi hâlinde talebi ile bağlıdır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 25 Aralık 2025 tarihli kararına göre Yargıtay Birinci Başkanlığı tarafından içtihatların birleştirilmesi talebinin gerekçesiz bir şekilde reddedilmesi, hâkimin hukukî sorumluluğuna yol açmaz.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 21 Ekim ve 26 Kasım 2025 tarihli kararına göre mal rejiminin tasfiyesinde sürüm değerine ilişkin hüküm, emredici hukuk kuralı niteliğinde olduğundan usûlî kazanılmış hak oluşmaz.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17 Aralık 2025 tarihli kararına göre davadan feragat beyanından önce davalının eksik harcı ödemesi ve davaya devam etmesi mümkün değildir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26 Kasım 2025 tarihli kararına göre dinlenmesinden vazgeçilmeyen tanığın doğrudanlık ilkesi gereği duruşmada dinlenmesi mümkünken HMK 241 hükmündeki şart da oluşmadığından konsoloslukta imzalanmış yazılı beyanıyla yetinilemez.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10 Aralık 2025 tarihli kararına göre davanın geri alınmasında maddî hukuktaki irade bozukluğu hâllerine dayanılarak işlem ortadan kaldırılamaz.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 07 Mayıs 2025 tarihli kararına göre gerekçeli karar usûlüne uygun şekilde tebliğ edilmediğinden mahkemesince düzenlenen kesinleşme şerhi hukukî sonuç doğurmaz.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 03 Temmuz 2025 tarihli kararına göre davadan önce gerçekleşen ve maddî hukuk bakımından sonuç doğuran işlemler, irade açıklamaları, hukukî sonuç doğuran beyanlar, ıslah yoluyla düzeltilemez veya değiştirilemez.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 15 Ekim 2025 tarihli kararına göre işçilik alacakları davasında verilen karar, hizmet tespiti davasında kuvvetli delil olarak kabul edilmektedir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 17 Haziran 2025 tarihli kararına göre kararın hüküm fıkrasında diğer davalılar hakkındaki davanın pasif husumet yokluğundan reddedildiği belirtilmeksizin davanın reddine şeklinde hüküm kurulması hatalıdır.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 29 Mayıs 2025 tarihli kararına göre delil avansı, yargılamada gerek davacı gerekse davalı tarafından tamamlanabilecek bir masraf kalemidir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 05 Mayıs 2025 tarihli kararına göre ceza mahkemesi kararında zamanaşımı nedeniyle mahkumiyet hükmü kurulmaması, ceza dosyasında tespit edilen vakıaların hukuk dosyasında delil olarak kullanılmasını engellemez.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 25 Aralık 2025 tarihli kararına göre özel görevli Yargıtay hukuk dairesi ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararda direnemez.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01 Ekim 2025 tarihli kararına göre devralan şirket külli halefiyet gereğince önceki şirketten kaynaklanan tüm hukukî ihtilaflar yönünden pasif husumet ehliyetine sahip olduğundan somut olayda ek tasfiyeye gerek yoktur.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24 Eylül 2025 tarihli kararına göre kamulaştırma bedelinin depo edilmesine ilişkin ihtarlı davetiyenin, davacı idarenin Ulusal Elektronik Tebligat Sisteminde kayıtlı adresine tebliğ edilmesi gerekir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 07 Mayıs 2025 tarihli kararına göre davacı aleyhine açılmış olan tapu iptali ve tescil davasının sonucu, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil davasını etkileyeceğinden söz konusu dava, bekletici sorun yapılmalıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 17 Haziran 2025 tarihli kararına göre harcın mahkeme veznesi yerine dosyaya yatırılması yazılmak suretiyle harcın yatırılacağı merci yanlış gösterildiğinden gönderilen muhtıra usûlsüzdür.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01 Ekim 2025 tarihli kararına göre aleyhe bozma yasağı açısından hukuk yargılaması yönünden bu hususa ilişkin açık bir mevzuat hükmü bulunmamaktadır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 29 Mayıs 2025 tarihli kararına göre cevap dilekçesi verilmediğinden savunmanın dayanağı olarak süresinde delil ileri sürülmediğinden, usûle aykırı olarak bildirilen tanıkların beyanlarına itibar edilemez.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 05 Mayıs 2025 tarihli kararına göre uyuşmazlığın giderilmesinin talep edildiği konuya ilişkin olarak bozma kararları verildiğinden talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.
Yargıtay 10. Hukuk Dairesi’nin 16 Temmuz 2024 tarihli kararına göre uyuşmazlığın giderilmesine konu kararlar miktar itibariyle temyiz edilebilirlik sınırını aşması hâlinde ilgilisince temyiz edilebileceğinden bu kararlar arasında uyuşmazlık giderilemez.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24 Eylül 2025 tarihli kararına göre mahkemece tahkikatın sona erdiği ve sözlü yargılama aşamasına geçildiği bildirildiğine göre tahkikatın sona ermesinden sonra yapılan ıslaha değer verilerek hüküm kurulamaz.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 21 Ocak 2026 tarihli kararına göre Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu’nun istinaf yoluna başvuru hakkı bulunmayan bir kimsenin yaptığı başvuruyu, re’sen başvurma yetkisi kapsamında Yargıtay’a taşıması mümkündür.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 23 Haziran 2025 tarihli kararına göre yöneticinin temsil yetkisine giren işlerde üçüncü kişilerle yaptığı sözleşmeden doğan uyuşmazlıklarda, yönetim kurulunun kat mâliklerini temsilen dava ehliyeti bulunduğu varsayılmalıdır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 15 Mayıs 2025 tarihli kararına göre davanın esastan reddi kararı ile TMK 166/4 hükmündeki süreler taraflar lehine veya aleyhine başlatılabileceğinden, davanın açılmamış sayılması kararının istinafında hukukî yarar vardır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24 Eylül 2025 tarihli kararına göre iş kazasından dolayı tazminat davası açılmış olması sürekli iş göremezlik oranının ayrı bir dava ile tespitinde davacının hukukî yararı bulunmaktadır.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 02 Temmuz 2025 tarihli kararına göre TBK 19 hükmüne dayanılarak açılan davalarda, davacının ihtiyatî tedbir talebinin HMK 389 hükmündeki ihtiyatî tedbir kapsamında şartları değerlendirilerek karar verilmesi gerekmektedir.
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 09 Nisan 2025 tarihli kararına göre gerçek zarar kalemlerini öğrendikten sonra ikinci ve üçüncü kez dava açmak, mahkemeye erişim hakkının kötüye kullanılması kapsamında olup yargısal taciz mahiyetindedir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 15 Ekim 2025 tarihli kararına göre Özel Dairenin direnme kararını onanmasına ilişkin kararına karşı yeniden aynı amaca hizmet eden karar düzeltme yoluna başvurulması mümkün değildir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 23 Aralık 2025 tarihli kararına göre geçici hukukî koruma tedbiri talebinde mahkemenin taleple bağlı olup olmadığı noktasında daha önce uyuşmazlığın giderilmesi kararı bulunduğundan talep için başkaca işlem bulunmamaktadır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 06 Kasım 2024 ve Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 06 Haziran 2024 tarihli kararına göre Bölge Adliye Mahkemesi Başkanlar Kurulu, uyuşmazlığın giderilmesi başvurusunda kendi görüşlerini belirtmelidir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05 Kasım 2025 tarihli kararına göre aynı şahıslara yönelik olmayan ve arabuluculuğa tabi bir istemin davaların yığılması şeklinde değerlendirilip arabuluculuk dava şartı aranmaksızın sonuçlandırılması hatalıdır.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 21 Ocak 2026 tarihli kararına göre kesinleşen işe iade davasında tam ve belirli şekilde tespit edilmiş boşta geçen süre ücreti ve diğer haklar alacağı için belirsiz alacak davası açılmasında hukukî yarar bulunmamaktadır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 05 Kasım 2025 tarihli kararına göre sulh protokolünde kullanmayacağı taahhüdüne rağmen dava konusu marka başvurusunu devam ettirerek tescili sağlamak, TMK 2 hükmüne aykırı kötüniyetli bir tescildir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 24 Eylül 2025 tarihli kararına göre hükmü veren bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasından sonra tahkikata ilişkin bir işlem yapması hâlinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir.
Yargıtay 5. Hukuk Dairesi’nin 20 Ocak 2026 tarihli kararına göre iradi taraf değişikliğinde taraf olarak çıkarılan lehine vekille temsil edilmesi durumunda maktu vekalet ücreti takdir edilmelidir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01 Ekim 2025 tarihli kararına göre yazılı delille ispat sınırının üzerinde olan işçinin çalışmasına ait delil başlangıcı sayılabilecek belgelerin bulunması hâlinde tanık dinletilmesi mümkündür.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01 Ekim 2025 tarihli kararına göre yazı yaşı (mürekkep yaşı) tayinine yarayan ve hâlen kullanılagelen bilimsel bir metot bulunmamaktadır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 28 Mayıs 2025 tarihli kararına göre eşler tarafından ortak kullanılan bilgisayarın şifresi eşler tarafından biliniyorsa sunulan delil hukuka aykırı delil niteliğinde olmayacaktır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12 Kasım 2025 tarihli kararına göre direnme kararı verilmesi sırasında, kararın hüküm fıkrasında yer alan ve bozmaya konu yapılmayan bölüm yönüyle de ilk hükümdeki gibi karar verilmesi gerekmektedir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 29 Mayıs 2025 tarihli kararına göre dava açıldıktan sonra hâsıl olan yasa değişikliği nedeniyle dava açmakta haksız olmayan davacı yararına maktu vekalet ücreti hükmedilmelidir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 19 Haziran 2025 tarihli kararına göre davayı geri alan taraf, talep sonucundan yani hakkının özünden feragat etmemekte, sadece davasını geri almakta ve davasını ileride tekrar açabilme hakkını saklı tutmaktadır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 17 Eylül 2025 tarihli kararına göre imzası davalı tarafça inkâr edilmeyen bir belgenin geçerliliği tanık imzasına bağlı olmayıp davalı aleyhine borç doğurur nitelik taşımaktadır.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 07 Nisan 2025 tarihli kararına göre istihkak davalarında verilen kararlar ile ihalenin feshi isteminin reddi kararları hariç İcra mahkemesince verilen kararlar, kural olarak maddî anlamda kesin hüküm teşkil etmez.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12 Kasım 2025 tarihli kararına göre zamanaşımı hukukî niteliği itibariyle, maddî hukuktan kaynaklanan bir def'i olup usûl hukuku anlamında ise bir savunma aracıdır.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 04 Aralık 2024 tarihli kararına göre itirazın iptali davasına konu takibin sonradan iptal edilmekle ortadan kalkması hâlinde mahkemece bu durum re'sen nazara alınarak davanın usûlden reddine karar verilmesi gerekir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 12 Haziran 2025 tarihli kararına göre davalıya verilecek vekalet ücretinin belirlenmesinde davacının külfetinde olan harcın eksik yatırılmış olması dikkate alınarak davalı lehine daha az vekalet ücreti kararlaştırılamaz.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 15 Mayıs 2025 tarihli kararına göre maddî ve manevî tazminat talebim yoktur. Ancak ortak olan eve ilişkin tapunun tamamının bana bırakılmasını talep etmekteyim şeklindeki beyan, kayıtsız ve şartsız feragat sayılamaz.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24 Eylül 2025 tarihli kararına göre ön inceleme zaptında tespit edilmeyen, davacı tarafça da dayanılmadığı özellikle belirtilen başka bir hukukî sebep yönünden inceleme yapılarak sonuca gidilmiş olması hatalıdır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 08 Ekim 2025 tarihli kararına göre dava dilekçesinde saklı payların müvekkillerine verilmediğinden bahsedilerek mahfuz hisse araştırmasının talep edildiği gözetildiğinde tenkis talebinde bulunulduğu kabul edilmelidir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 24 Şubat 2025 tarihli kararına göre mirasçılar arasında görülen uyuşmazlıklarda terekeye temsilci atanmasına gerek olmayıp mirasçıların kendi paylarına yönelik dava takip yetkileri bulunmaktadır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 10 Nisan 2025 tarihli kararına göre itirazın iptali davası ıslah ile alacak davasına dönüştürülse bile davalı icra takip tarihinde temerrüde düşer.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 10 Nisan 2025 tarihli kararına göre Türk Lirası tahsilli talepten ıslahla dönülerek borcun yabancı para üzerinden tahsili talep edilemez.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin 01 Ekim 2025 tarihli kararına göre kabulle birlikte dava sona erdiğine göre kabul beyanından sonra yapılan yargılama giderlerinden davalı sorumlu tutulamaz.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 18 Haziran 2025 tarihli kararına göre harcın mahkeme veznesine yatırılması yerine yatırılacak yer belirtilmeksizin sadece depo edilmesi gerektiği şeklinde ihtar yazıldığından muhtıra geçersiz olup hukukî sonuç doğurmaz.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 05 Mart 2025 tarihli kararına göre imzalı boş senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiasının yazılı delille ispatı gerekmekte olup bu hususun borçlu olmadığını iddia eden davacı tarafça ispatı gerekir.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 06 Mayıs 2025 tarihli kararına göre yüklenicinin temliki iddiasına dayalı bedelin tahsili istemi, belirsiz alacak davası şeklinde talep edilebilir
Yargıtay 4. Hukuk Dairesi’nin 03 Mart 2025 tarihli kararına göre kanun yolu kesinlik sınırı açısından yabancı para alacağında kararın verildiği tarihteki döviz kuru esas alınmalıdır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin 30 Eylül 2025 tarihli kararına göre verilen kesin süreye ilişkin ihtaratın içeriğinde tanık listesi yer almadığından davacı tarafa tanık isimlerini bildirmek üzere usûlünce verilmiş bir kesin süre bulunmamaktadır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10 Eylül 2025 tarihli kararına göre arsa payının düzeltilmesi davasında bina yıkılsa da arsada kat mâlikleri arsa payı oranında ortak mülkiyet esaslarına göre mâlik olacaklarından hâlen hukukî yarar devam etmektedir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi’nin 30 Haziran 2025 tarihli kararına göre yetkisi sona eren temsilcinin verdiği vekaletname ile hareket eden vekilin feragat talebi de dikkate alınamaz.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 19 Kasım 2025 tarihli kararına göre ceza dosyası ve eldeki davada alınan bilirkişi raporlarında yer alan olayın iş kazası olup olmadığına ve aradaki ilişkiye dair hukukî nitelendirmenin bağlayıcı olmadığı açıktır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 15 Ekim 2025 tarihli kararına göre tanık deliline dayanmayan tarafın tanıkları dinlenilmişse yargılamada bu hususa itiraz edilmeli ve istinaf sebebi olacak bu hususun karara ne şekilde etki ettiği de açıklanmalıdır.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 06 Mayıs 2025 tarihli kararına göre usûlî kazanılmış hakkın istisnası niteliğindeki yasa değişikliği uyarınca karar verilmesi gerektiğinden, mahkemece bozma sonrası ıslaha değer verilmelidir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 23 Aralık 2024 tarihli kararına göre iştirak nafakası talebinin ıslaha dahi gerek olmaksızın artırılabilmesi de mümkündür.
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 09 Ocak 2025 tarihli kararına göre dava konusu talep, bölünebilir nitelikteki para alacağına yönelik olduğuna göre mirasçıların birlikte hareket etme zorunluluğu bulunmadığı kabul edilmelidir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 29 Mayıs 2025 tarihli kararına göre davacı yüklenici dava dilekçesini tamamen ıslah ederek kâr mahrumiyeti talebini belirsiz alacak davası şeklinde talep edebilir.
Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 17 Haziran 2025 tarihli kararına göre davalı ıslaha karşı zamanaşımı def'i ileri sürmese ve bu hususu temyiz sebebi yapmamış olsa dahi fer'i müdahil bu hususu temyiz nedeni yaptığından zamanaşımı incelemesi yapılmalıdır.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin 16 Haziran 2025 tarihli kararına göre muris açısından vekalet görevinin kötüye kullanılması ve ehliyetsizlik hukukî nedenine dayalı taleplerde pay oranında açılan dava sürdürülemeyeceği için tereke adına dava açılmalıdır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10 Eylül 2025 tarihli kararına göre yüzde 50 oranındaki takdiri indirimin kısmen talep edilen miktar üzerinden değil alacağın tamamı üzerinden yapılması gerekir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10 Eylül 2025 tarihli kararına göre ceza dosyasındaki suç oluşturmayan fiil, hukuk yargılaması sırasında 6762 sayılı TTK 336 hükmü kapsamında şirket müdürünün sorumluluğuna dayanak oluşturabilir.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 10 Eylül 2025 tarihli kararına göre davanın açılmasına kendi hâl ve davranışlarıyla sebebiyet vermeyen davalıların HMK 312/2 hükmüne göre yargılama giderlerini ve nispi vekâlet ücretini ödemeye mahkûm edilmemeleri gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 29 Eylül 2025 tarihli kararına göre başkasına ait haberlerin izinsiz kullanılmasına dair uyuşmazlıklara bakma görevi, FSEK 76 hükmü uyarınca Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemelerine aittir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi’nin 20 Ekim 2025 tarihli kararına göre mühlet süresi içinde başlatılan hacizlerin iptali veya mehil nedeniyle durması gereken takiplerle ihtiyatî hacizlere ilişkin şikâyetlere bakma görevi, icra hukuk mahkemesine aittir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi’nin 15 Eylül 2025 tarihli kararına göre soybağının reddi ile babalık davaları tefrik edilmeli ve babalık davası, soybağının reddi davasını bekletici sorun yapmalıdır.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi’nin 29 Eylül 2025 tarihli kararına göre talep olmaksızın ihtiyatî tedbir yerine ihtiyatî haciz veya ihtiyatî haciz yerine ihtiyatî tedbir kararı verilemez ve talebin açık olmadığı hâllerde HMK 31 hükmü uygulanmalıdır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 12 Kasım 2025 tarihli kararına göre mahkeme, bozmadan esinlenerek yeni bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde direnme kararı vermeli, gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.
Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 20 Ekim 2025 tarihli kararına göre işyerinde üst düzey yönetici olarak görev yapan işçilerin fazla çalışma alacağının reddi hâlinde davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekir.
Yargıtay 1. Hukuk Dairesi’nin 16 Ekim 2023 tarihli kararına göre davanın tamamen ıslahı hâlinde hak düşürücü süre, ıslah dilekçesinin verildiği tarihte değil ıslahtan önceki davanın açıldığı tarihte korunmaya başlar.
.jpg)
